«خیمه‌های جنگ» در حسکه نتوانست معادلات سیاسی و توازن قوا در شمال و شرق سوریه را تغییر دهد

سرویس سوریه - یک تحلیلگر مسائل سوریه با بررسی تحولات اخیر حسکه، بر این باور است که برپایی «خیمه‌های جنگ» با عنوان نمایندگی عشایر، اگرچه با هدف افزایش فشار سیاسی همزمان با مذاکرات دمشق و مدیریت خودگردان انجام شد، اما در نهایت نتوانست توازن قوا را تغییر دهد و بار دیگر نشان داد که آینده شمال و شرق سوریه بیش از آنکه در میدان تعیین شود، به روند گفت‌وگوها و توافقات سیاسی وابسته است.

به گزارش کردپرس، «کردیار دریعی» تحلیلگر مسائل سوریه، در یادداشتی با عنوان «خیمه‌های جنگ در حسکه؛ آیا محدودیت‌های تکیه بر تنش آشکار شد؟» به بررسی ابعاد سیاسی تحولات اخیر در استان حسکه پرداخت و نوشت برپایی «خیمه‌های جنگ» در حومه حسکه با عنوان نمایندگی عشایر، رویدادی صرفاً محلی نبود، بلکه در مقطعی حساس و همزمان با مذاکرات میان دمشق و مدیریت خودگردان شمال و شرق سوریه و نیز تحولات شتابان منطقه‌ای رخ داد.

وی معتقد است از همان ابتدا، فضای حاکم بر این تحرکات با ادبیات تنش‌آمیز همراه بود و چنین القا می‌کرد که منطقه در آستانه رویارویی تازه‌ای قرار دارد، اما روند تحولات نشان داد بخشی از این اقدامات از طریق گفت‌وگو پایان یافت، برخی از خیمه‌ها جمع‌آوری شدند و سایر تجمعات نیز با وجود ادامه طرح مطالبات، نتوانستند واقعیت جدیدی در عرصه میدانی ایجاد کنند.

به گفته این تحلیلگر، پرسش اصلی این نیست که چرا این خیمه‌ها برپا شدند، بلکه این است که چرا اهداف مورد انتظار برگزارکنندگان آنها محقق نشد. به اعتقاد وی، دلیل این موضوع آن است که تحولات سوریه دیگر تنها بر پایه موازنه نیروهای محلی مدیریت نمی‌شود و شرق فرات به عرصه تلاقی منافع آمریکا، روسیه و ترکیه و یکی از مهم‌ترین محورهای مذاکرات میان دمشق و مدیریت خودگردان تبدیل شده است؛ از این رو، هرگونه تلاش برای تغییر موازنه‌ها خارج از چارچوب توافقات کلان، با محدودیت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی روبه‌رو می‌شود.

دریعی همچنین تأکید کرد تجربه اخیر نشان داد بهره‌گیری از گفتمان عشایری در منازعات سیاسی، به‌تنهایی قادر به ایجاد مشروعیت یا تغییر واقعیت‌های موجود نیست. وی با اشاره به اینکه عشایر از ارکان مهم اجتماعی و ملی سوریه هستند، تصریح کرد نمی‌توان آنها را در یک جریان یا گفتمان سیاسی خلاصه کرد و هرگونه تلاش برای معرفی تحولات منطقه به‌عنوان تقابل میان عرب‌ها و کُردها، با واقعیت تنوع اجتماعی در منطقه جزیره سوریه همخوانی ندارد و می‌تواند شکاف‌های اجتماعی را عمیق‌تر کند.

این تحلیلگر در ادامه نوشت مدیریت خودگردان نیز نباید کاهش دامنه این تحرکات را به‌منزله یک پیروزی سیاسی تلقی کند، زیرا ثبات پایدار تنها با خنثی کردن ابزارهای فشار به دست نمی‌آید، بلکه نیازمند تقویت مشارکت همه مؤلفه‌های اجتماعی و رفع ضعف‌های اداری و سیاسی است که زمینه بهره‌برداری رقبای سیاسی را فراهم می‌کند.

وی درباره دولت دمشق نیز خاطرنشان کرد که بازگرداندن کنترل شمال و شرق سوریه صرفاً از طریق ابزار نظامی امکان‌پذیر نیست و هرگونه ساختار متمرکزی که ویژگی‌های منطقه و حقوق ساکنان آن را نادیده بگیرد، زمینه‌ساز تکرار بحران خواهد شد.

دریعی در پایان تأکید کرد تحولات اخیر نشان می‌دهد مسئله کُردها همچنان یکی از عوامل کلیدی ثبات در سوریه است و هر رویکردی که این مسئله را نادیده بگیرد یا صرفاً از منظر امنیتی به آن بنگرد، قادر به تحقق صلح پایدار نخواهد بود. به باور وی، آینده سوریه در گرو شکل‌گیری پروژه‌ای سیاسی مبتنی بر پذیرش تنوع قومی و فرهنگی و مشارکت واقعی همه مؤلفه‌های جامعه است؛ رویکردی که می‌تواند مانع تکرار بحران‌هایی مشابه «خیمه‌های جنگ» در آینده شود.

کد مطلب 2797647

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha